L I T T L E B U M

Wens voor baby nummer 2 als jonge moeder ♥

Het is vandaag 25 juli, dat betekend dat ons kleine meisje over drie maanden en een paar dagen twee jaar oud wordt. Bizar, hoe snel dat gegaan is. Ik geloofde er niks van, dat het ‘sneller gaat dan je denkt’ maar nu geef ik datzelfde advies aan newbee mama’s. Want het gaat gewoon mega snel en voor je het weet zit je te verzinnen wat je cadeau geeft voor die tweede verjaardag. Om me heen zie ik veel zwangere dames die veelal een tweede kindje mogen verwelkomen. Zijn wij al toe een een tweede baby? Hoe zit het met die rammelende eierstokken? Hoe zit het met een kinderwens als je een jonge studerende mama bent? Ik klets er vrijuit over in dit artikel!

Eerlijk: als ik andere mama’s zie die een zwangerschapsaankondiging doen ben ik best een soort jaloers. Niet op een manier waarbij ik het een ander niet gun, integendeel zelfs. Het is meer dat wij door onze studies toch wel een soort gebonden zijn en er geen moment lijkt te zijn waarop het goed zou uitkomen. Nou heb je dat natuurlijk ook niet als je werkt, misschien net een nieuwe baan hebt of weet ik wat er op je pad komt. Maar kiezen voor een geplande zwangerschap op het moment dat papa EN mama een studie volgen is toch wel een soort van nogal onhandig.

2 jaar ertussen ideaal?

Tussen mij en mijn oudste broertje zit 2 jaar verschil. Ik ben geboren op 1 november 1995 en hij op 13 november 1997. Toen ik 1 jaar en een paar maanden was was mijn moeder dus al zwanger van broertjelief. En precies dat is wat ik om me heen zie en altijd heb gewild voor mijn eigen kindjes. Mijn broertje en ik hebben altijd zo tof met elkaar gespeeld, de nodige ruzie gehad en ook nu hebben we een hele goede band. Omdat mijn ouders gescheiden zijn heb ik ook nog twee broertjes die een stuk jonger zijn. Het zoontje van mijn moeder en stiefvader woonde gewoon bij mij thuis, is bijna 10 jaar jonger dan ik en hoewel onze band heel goed is is het heel anders dan tussen mij en mijn oudste broeder. De band die ik heb met het zoontje van mijn vader en stiefmoeder is ook weer compleet anders; met hem heb ik nooit echt samengewoond en we schelen 14 jaar in leeftijd.

Zwanger & misselijk en dan een jengelende dreumes aan je been

Nou is het niet zo dat ik alleen vanwege mijn studie toch wel twijfels kreeg bij de opvatting dat twee jaar ‘ertussen’ fijn zou zijn. Ook Mila zette me aan het twijfelen. Mila is geen moeilijk kind, ze is juist best ‘makkelijk’ met weggaan en spelen etc. Wel gaat het slapen niet altijd goed en is ze een gevoelig meisje met een aardig temperament. Op een gegeven moment probeerde ik me voor te stellen hoe het zou zijn: zwanger, misselijk de eerste weken, moe en hormonaal een nog groter drama dan ik nu ben en dan nog een jengelende dreumes aan mijn been.. Ik zou het niet trekken moet ik je eerlijk toegeven. Daarbij komend lees ik hoeveel moeders het onderschatten en lees ik continu dingen als “mijn dreumes breekt het huis af als ik de jongste voedt” en “ik voel me schuldig tegenover de oudste”. Dat schrikt toch wel af hoor; gratis anticonceptie!

Wel of geen nieuw gezinslid?

Wil ik dan geen baby erbij? JAWEL! Een duidelijkere ja kan ik je echt niet geven. Mijn eierstokken rammelen continu en ik lees er veel over. Maar nu willen wij het beiden nog niet. Als Mila zelfstandiger is, we meer stabiliteit hebben en ik in ieder geval weer een stukje verder ben in mijn studie gaan we erover praten. Dat betekend overigens niet dat ik het nu niet wil, het is nu alleen oneerlijk tegenover zo’n beetje iedereen om een baby te mogen krijgen. Mila verdient aandacht, ik verdien een diploma, Johan verdient het om zorgeloos zijn laatste jaar af te kunnen maken en de toekomstige baby verdient het om te komen als zijn/haar gezin het aankan.

Mijn baarmoeder schreeuwt erom!

Het is moeilijk. Mijn baarmoeder schreeuwt zowat om een nieuw gezinslid en als ik nu zwanger zou zijn zou dat betekenen dat ik ga bevallen als Mila ruim 2 jaar is. Het voelt soms zo oneerlijk dat we eerst zoveel dingen af moeten maken, ook tegenover mini. Ik gun haar een broertje of zusje, iemand waarmee ze kan opgroeien. Het lijkt me voor die band zo negatief als er 6-8 jaar tussen zit. Misschien komt dat wel door mijn eigen ervaring, ik weet het niet. En: wat als zwanger worden niet meteen lukt. We hebben nu het geluk gehad dat het zo makkelijk ging dat we ons er niet eens van bewust waren, de kans dat het nog eens zo gemakkelijk gaat is natuurlijk ook enorm klein. Als ik daarover nadenk voelt het gewoon kut om te wachten, terwijl het toch wel een goed overwogen beslissing is.

In ieder geval zijn wij gezegend met een prachtige en zelfs gezonde dochter die ons leven meer dan mooi maakt. Haar aanwezigheid is het mooiste cadeau dat ik ooit heb mogen krijgen. Mila zet ons met beide benen op de grond, we hebben al zo’n mooi kind. Klagen is het ook niet, hoewel ik het ook zo gek vind dat ouders blijkbaar na de komst van 1 (of meerdere) kindje(s) tevreden MOETEN zijn. Zo is het ook niet natuurlijk, het is zoiets persoonlijks. Ook voor mij dus, als jonge studerende mama kunnen die eierstokken ook gaan rammelen 😉

Liefs,

Alicia

baby nummer tweejonge moederjonge moeder en kindewenskinderwenstienermamatienermoedertienermoeder en kinderwenstwee kinderen

littlebumnl • 25 juli 2017


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *