L I T T L E B U M

WAT DOE JE MET ONGEVRAAGDE ADVIEZEN?♥

Zodra je ouder bent ontkom je er niet aan. Iedereen voelt de need om zichzelf te bemoeien met de manier van opvoeden. Misschien zitten er wat tips bij waar je wat aan hebt, maar meestal is het gewoonweg commentaar. Soms van mensen die je nog nooit eerder gezien of gesproken hebt en soms van mensen die erg dichtbij je staan.
>>> In mijn artikel heb ik het steeds over je/jouw. Natuurlijk gaat het in de meeste gevallen om een keuze van twee ouders samen, maar voor het artikel was het logischer het gericht aan 1 persoon te schrijven😉 <<<

Iedereen die een kind opvoed komt voor verschillende dilemma’s te staan. Eigenlijk al tijdens de zwangerschap ben je bezig met bedenken wat je je kindje mee wilt geven. Een hele waslijst en normen en waarden zou ik hier neer kunnen zetten, maar het belangrijkste is toch wel: respect (ook, misschien vooral voor zichzelf) en het volgen van haar hartje. Qua opvoeding zelf ben ik wel een voorstander van het meegaan met je kind. Tot op zekere hoogte natuurlijk. En dingen uitleggen vinden wij ook belangrijk. We zijn tegenstanders van laten huilen en voorstanders van voeden op verzoek. We dragen de kleine en ze slaapt sinds het slapen erg moeizaam gaat bij ons op de kamer. Hoe vaak ik al gehoord heb dat het verwennen is en dat ik haar te afhankelijk maak kan ik niet op twee handen tellen.

Zeker over het dragen krijgen we veel opmerkingen. En over het feit dat Mila overdag slecht (lees: niet) in haar eigen bedje wil slapen is ook veel te doen. We moeten haar maar even laten liggen, alle baby’s huilen. Dat hoort erbij namelijk. Ja jongens, ik weet dat baby’s huilen. Maar wat voel je als moeder wanneer je kindje hysterisch huilend in bedje ligt? Ik voel namelijk de behoefte om haar uit bed te pakken en te troosten. Waarom zou ik tegen dat gevoel ingaan? Waarom zou ik haar die stress aandoen? Recente onderzoeken laten zien dat de stress die een kindje ervaart echt heel slecht is. Daarnaast is het ook gewoon niet nodig, als Mila mij nodig heeft dan wil ik er zijn voor haar. Huilen zal ze niet voor niets doen en ookal is het ‘alleen’ maar mama-honger, dan alsnog wil ik haar die geven. Net als de borstvoeding op verzoek, want wanneer eten wij, volwassenen, zelf? Juist! Wanneer we honger hebben. Waarom zou ik voor Mila bepalen wanneer zij honger heeft?

Nou, nu het duidelijk is hoe wij er als ouders in staan vraag ik me af wat jij dacht tijdens het lezen. Was je het eens of oneens met onze maniertjes? Waarschijnlijk heb je er een bepaalde mening over en dat is helemaal prima. Het is ook meer dan normaal dat iedereen een eigen mening heeft en dit is soms ook positief. Het enige probleem is dat sommigen hun mening bij een ander op moeten leggen. ZIJ vinden dat het goed is voor de longen van een baby als ze flink huilen dus moet IK dat ook vinden en laten gebeuren in hun optiek.

Wat kan je nou het beste doen in dit soort situaties? Ten eerste: trek jezelf er niks van aan. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, maar wel het beste wat je kan doen. Jij kent je kindje namelijk het beste en wanneer iemand respect heeft voor jouw manier van opvoeden zal diegene ook met die insteek in gedachte adviezen geven.
Vaak krijg je adviezen ook als je er zelf niet om hebt gevraagd, gewoon random, als je je kindje gaat voeden bijvoorbeeld. Als je dan het ‘advies’ krijgt om af te gaan bouwen is dat totaal zinloos. Je vroeg nergens om en het past niet bij jou. Met zulke adviezen hoef je ook weer niks te doen en je hoeft je er niets van aan te trekken, jouw kind jouw keuzes.

Je niks aan trekken van adviezen kan lastiger zijn als het advies komt van iemand die dichtbij je staat. Wanneer het onbekende is hoef je niet eens perse iets terug te zeggen en meestal volstaat een ‘hmmhmm’ dan al en kan je doorlopen. Maar wanneer je bij je (schoon-) ouders bent en er is commentaar/advies kan je niet doorlopen. Ik vind niet dat je als ouder verantwoording hoeft af te leggen over de manier waarop jij je kind opvoed. Wel kan ik me voorstellen dat mensen die op een bepaalde manier gehandeld hebben denken dat dat de juiste manier is, de mens bemoeid zich nou eenmaal graag met zaken waar hij niets mee te maken heeft. Soms kan het dus nuttig zij wanneer je uitleg geeft, waarom kies je hiervoor? Noem voordelen en onderbouw jezelf met bronnen. Zo. Het staat zwart op wit dus niemand kan eromheen.Veel mensen zullen dan accepteren dat jij het anders doet, je redenen daarvoor hebt en ze je met rust moeten laten.

Dan heb je natuurlijk altijd nog van die mensen die het echt niet willen snappen. Ze blijven maar doordrammen dat hun kinderen ook groot zijn geworden op hun manier. Ik denk dat het het beste is om die mensen uit te leggen dat je voor deze manier gekozen hebt, je je daar je redenen voor hebt (eventuele uitleg kan je geven, verantwoording afleggen zou ik nooit doen!) en dat je niet zit te wachten op adviezen, wanneer je die nodig hebt vraag je er wel om. Misschien klinkt dit een beetje bot, maar wanneer je je onprettig voelt bij bepaalde opmerkingen moet je toch vrijuit kunnen zeggen dat je er niet op zit te wachten. Misschien kan je dan ook uitleggen dat je er onzeker van wordt wanneer er van alle kanten aan je getrokken wordt. De ene bekende zegt namelijk het ene en de andere bekende totaal het tegenovergestelde.

Al met al is het gewoon heel vervelend. Ik krijg zelf ook vaak genoeg vervelende opmerkingen van mensen en kan me daar dan zeker eventjes naar over voelen, dat is dus echt niet gek. Iedereen heeft zijn eigen manier van opvoeden en ik vind dat we iedereen in zijn waarde moeten laten. Pas wanneer er in een gezin structureel iets fout gaat en dit een gevaar voor de kinderen oplevert zou ik mijn hulp aanbieden. ♥

Wat is de vervelendste opmerking die jij hebt gehad?

Liefs,

Alicia

adviezenbabyongevraagdouderschaptips

littlebumnl • 26 mei 2016


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *