L I T T L E B U M

0

Shake it off, shake it off! ♥

De mening van anderen kan van invloed zijn op jouw gedrag. Ik heb enorm veel bewondering voor mensen die er totaal geen moeite mee hebben om precies te doen wat anderen niet willen dat je doet. Vandaag deel ik mijn eigen angst. Maar ook wat ik denk dat de oplossing kan zijn. Enjoy!

Afgelopen maandag middag pakte ik de bus naar mijn werk. Toen ik op de bus stond te wachten arriveerde er een behoorlijke groep met scholieren van de vmbo-school vlakbij mijn huis. Terwijl ik die kinderen, die toch wel een jaartje of zes jongen moeten zijn geweest dan ik, zat te bestuderen moest ik in eerste instantie een beetje lachen om het gedrag dat zij vertoonden. Meisjes die iets te veel moeite deden om aandacht te krijgen van die jongen die iets te veel moeite doet om leuk gevonden te worden door dat meisjes dat nou juist niet keek. Ik stapte de bus in, werd omver geduwd door meneer ‘ik wil enorm graag aandacht’ en mompelde chagrijnig of hij niet kon uitkijken ofzo. Maar toen kwam er een meisje tegenover me zitten. Anders dan de rest, stil en totaal niet bezig met wat die anderen deden. Dat zette mij aan het denken. Want zelfs nu ik negentien jaar ben ben ik alsnog enorm gevoelig voor de mening van anderen. Wat gek eigenlijk als je daar over nadenkt!

Ik kan me herinneren dat ik als kind gek was op dansjes opvoeren, toneelstukjes verzinnen, verhalen schrijven en ga zo maar door. Ik zat op dansen en toneelles en was gek op de jaarlijkse voorstellingen of de kijk-middagen voor de papa’s en de mama’s. Dit ging heel mijn basisschooltijd wel door eigenlijk, ik heb me toen nooit echt druk gemaakt over wat anderen van mij zouden vinden. Wel waren mijn vriendinnetjes en ik bezig met jongens, want een vriendje die stiekem briefjes in je kastje stopte was natuurlijk wel enorm leuk. Maar over mijjn uiterlijk heb ik geen seconde nagedacht. Niet op een manier waarin de mening van iemand anders centraal stond in ieder geval. Toen ik op de middelbare school kwam werd ik wel iets meer onzeker. Toch spannend zo een enorme school en een klas vol kinderen waar je nog niet eens de naam van kent. Ik sloot me aan bij een groepje meiden waarmee het achteraf toch niet zo goed bleek te klikken en al snel werd ik beste vriendinnen met weer een ander groepje meiden. Dit zijn nog steeds mijn beste vriendinnen en ik ben enorm dankbaar voor elk lesuur dat ik met hen hen mogen doorbrengen. Maar toch die onzekerheid. Je afvragen of je wel leuk genoeg bent, mooi genoeg of slim genoeg. Maar ik droeg wel wat ik wilde. Krulde mijn haar als ik daar zin in had. Ook ging ik rustig met een stropdas naar school. Als ik me er fijn in voelde trok ik het gewoon aan.

Vanaf eind jaar twee, begin jaar drie veranderde dit. Ineens was het belangrijk dat je eruitzag zoals iedereen want anders was je natuurlijk stom. Ik ben absoluut niet gepest op school, wil dit ook niet zo laten lijken! Maar toch was er een soort druk die ervoor zorgde dat je je genootzaakt voelde hetzelfde te zijn als de rest. Dus wanneer iedereen in een spijkerbroek en sweater met een paar Uggs eronder naar school kwam, was het not done wanneer jij in een jurkje met stippenpanty kwam. Wanneer ik me voor mijn gevoel ‘gewoon leuk’ had aangekleed kreeg ik ‘DE BLIK’ van de halve scholengemeenschap of leeftijdsgenootjes op straat. En ik maakte me daar druk om, ontzettend druk. Nu nog steeds. Hoe belachelijk het ook klinkt, ik ben afhankelijk van de mening van iemand anders. Zo! Dat is gezegd! Ik schaam me ervoor, want het is zo zinloos eigenlijk. Maar ik kan het niet van me af zetten. In ieder geval nu nog niet.

Ik geloof wel oprecht dat het verminderd naarmate je ouder wordt, bij velen dan. Anderen blijven er hun complete leven last van houden. Verschrikkelijk lijkt me dat! Ik hoop dat ik leer om te accepteren dat niet iedereen je leuk kan vinden. En ik hoop dat ik het dan anderen kan leren. Het hoort erbij zeggen ze, onzekerheid in de pubertijd. Toch vind ik dat er te weinig aandacht wordt besteed aan het feit dat er waarschijnlijk een grote groep mensen is die zijn of haar dromen niet waarmaakt uit angst voor de reactie van iemand anders. Of, zoals ik, niet draagt wat hij of zij wilt dragen omdat anderen het stom vinden.

Confidence is the key, ik geloof dat het een stukje zelfvertrouwen is dat mist. Wanneer jij genoeg zelfvertrouwen hebt geloof je erin dat je goed bent zoals je bent. En dat is belangrijk. Want als je jezelf niet kan overtuigen van het feit dat jij geknipt bent voor die geweldige stageplaats, waarom zou je de manager van dat bedrijf dan wel kunnen overtuigen? Durf jezelf te laten zien en houd van jezelf. En dat ga ik ook doen, hoe moeilijk het ook is. Starting today!

Vul je omgeving met mensen die positieve energie geven in plaats van mensen waarbij het nooit goed genoeg kan zijn. En ook belangrijk: accepteer het wanneer mensen je niet leuk vinden. Of niet geknipt voor die stage plaats. Of wanneer ze jouw nieuwe jurkje stom vinden terwijl jij er helemaal gek op bent. Het mag niet uitmaken voor jou, want het is oke als iemand je niet aardig vind. Het doet er niet toe wat zij van jou vinden, zij kennen je niet. De mensen die je goed kennen weten hoe je bent en accepteren je juist omdat zij je kennen. Dus je moet zelf leren te houden van de exacte redenen waarom zij van jou houden! Er moet een knop omgaan, ook bij mij, maar wanneer die knop eenmaal om is zit je vast beter in je vel. Kan niet anders!

En wanneer het even moeilijk is, zet je gewoon heel hard Taylor Swift aan! Cause the players gonna play, play, play, play, play. And the haters gonna hate, hate, hate, hate, hate. Baby I’m just gonna shake, shake, shake, shake, shake. I shake it off, I shake it off ♥

persoonlijkzelfvertrouwen

littlebum.nl • 17 december 2014


Previous Post

Next Post

Comments

  1. Naomi 22 december 2014 - 12:09 Reply

    Super leuk en goed geschreven!

    xx naoom

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *