L I T T L E B U M

Review: dreumes in peuterbed ♥

Je hebt al meerdere keren kunnen lezen over hoe onze dreumesMila graag slaapt. Ik zou niet willen zeggen dat het erg gemakkelijk gaat, maar het is niet anders. In plaats van het ‘probleem’ aan te vechten (wat zinloos is, been there, done that) kan je beter op zoek gaan naar manieren om het leed te verzachten in dit geval. En dat hebben we gedaan. Mila slaapt namelijk sinds een maand of twee in een peuterbed en ik deel graag met jullie hoe ons dat bevalt. 

Mila slaapt niet alleen in, dat is dus het ‘probleem’. Dat is soms best lastig, het kan lang duren voordat ze slaapt en op het KDV slaapt ze niet of heel erg weinig. En met weinig bedoel ik ook echt weinig. Je hebt kinderen die een mindere dag hebben als ze een uur of anderhalf geslapen hebben. Bij Mila is dat anders. Bij haar betekend een minderen dag dat ze en kwartier slaapt. Ja. Over de hele dag inderdaad. Best problematisch, want haar humeur thuis is dan verschrikkelijk.

Inslapen voor dummies.

Thuis zorgt het ook voor wat problemen, ik borst haar altijd in slaap of Johan moet haar wiegen/aaien in bed. Heel af en toe vindt ze het ook oké om tegen je aan in slaap te vallen. En daar begon de problematiek dus. Want toen haar ledikantje nog op de hoge standen stond konden we er met gemak bij om haar het lichamelijke contact te geven waar ze behoefte aan heeft. Nu haar ledikant helemaal naar beneden stond, vanwege uitbreek gevaar, hadden we enorme rugklachten na een avondje troosten. Onze armen pasten namelijk  niet door de spijlen, we konden er dus niet simpelweg naast gaan zitten helaas.

En dan nog iets: zijn er meer kinderen die angstig lijken voor het opgesloten zitten in hun bed. Mila had namelijk ook een gruwelijke hekel aan de box en maxicosi. Nu ze een andere autostoel heeft en ze wat groter is maken we het leuker voor haar door popje mee te nemen en K3 te luisteren in de auto. Maar vast zitten ergens in vond ze vreselijk, een open bed leek ons best een uitkomst.

Mama de bouwer.

In een wilde bui besloot ik Mila’s bed half af te breken en 1 zijkant te verwijderen. We monteerde een plank op de plaats waar eerste de spijlen zaten en kochten een Ikea bedhekje zodat ze er niet meer uit kon vallen. Eigenlijk beviel dit ons best goed. Het enige probleem was dus dat er iets mis was met een schroefding van het bed, dat was dolgedraaid. Elke keer als het bed ook maar een beetje verschoven werd zakte 1 kant van de lattenbodem naar beneden. Ik dacht dat het gefixt was, maar dat was niet zo. Dat bleek toen ik Mila’s bed in onze kamer wilde zetten toen ze ziek was (en alles onder spuugde) en midden in de nacht haar bed niet meer slaapbaar was……….  Dus toen kochten we een heus meegroei-peuterbed. Voor onze dreumes.

Breekt ze de tent niet af?

Er komen nu vast veel vragen bij je op, logisch ook. Laat me uitleggen hoe het nu gaat. Ik had eigenlijk verwacht dat Mila heel veel eruit zou klimmen en de tent af zou breken. Gelukkig is dat nog niet gebeurd. *klopt af* Als ze wakker wordt blijft ze in bed zitten en gaat ze mopperen om ons te roepen. Het in slaap brengen gaat dus wel tien keer makkelijker. Als je wilt kan je bij haar in bed gaan liggen, maar je kan er ook simpelweg naast zitten en toch nabijheid bieden of aaien.

In de avond drinkt ze borst, Johan pakt haar over en legt haar in bed, blijft ernaast zitten totdat ze weer diep genoeg slaapt en dan komt hij naar beneden. Simple as that. Geen pijnlijke rug. Niet meer bukken om haar 10 meter lager in bed te laten zakken. Een hele verademing. Op haar deur zit een haakje zodat ze niet zelf de gang op kan en zodat er genoeg lucht door kan stromen. #overbezorgdemoeder

Fun fact: Dit is voor ons een hele stap. Naar bed brengen duurde soms uren. Als het slapen niet lukte ging mini namelijk weer mee naar beneden om het opnieuw te proberen zodra ze weer moe was. Nu duurt het 5-20 minuutjes. Een hele vooruitgang dus. Laatst kwamen er vrienden eten, zij hebben een dochtertje van 8 maanden inmiddels. We hadden een campingbedje opgezet voor hun meisje en toen ze moe was kreeg ze een fles, haar mama bracht haar naar boven en het was klaar. Ze is 2 keer wakker geworden (VAN MILA!!!) en na een aai over haar mini bolletje was het over en sliep ze verder. Besef hoe wij erbij zaten. Zoiets hebben wij nog nooit meegemaakt. Het was schrikbarend.

Op dat moment realiseerde we ons ook weer even dat het dus soms best pittig is en dat het in haar eerste levensjaar nog veeeeel meer tijd koste om haar eventjes (!!!) te laten slapen. Baby’s  zijn zo enorm verschillend. Niet om je bang te maken, maar soms is het geen fase en is het gewoon echt hoe je kindje is. Ga dan niet strijden ertegen, dat werkt voor geen meter en staat een goede band met je kleintje in de weg. (De frustratie, laten huilen etc. = niet goed voor jullie connectie) Accepteer het en zoek naar oplossingen! You can do this!

Liefs,

Alicia

 

dreumesdreumes in meegroeibedmeegroeibedouderschappeuterbedslapen

littlebumnl • 29 april 2017


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *