L I T T L E B U M

Papa aan het woord: Q&A met Johan ♥

Ik heb hier al een heleboel artikelen gedeeld over mijzelf en mijn visie en over Mila en haar ontwikkelingen. Johan is nog niet zo heel erg aanwezig geweest. Het leek me wel tof om daar verandering in te brengen. Vandaag dat je in dit artikel een Q&A met Johan kan lezen. Ik vraag hem naar zijn visie, studie en hoe het voor hem was om veel eerder dan verwacht papa te worden van een prachtig draakje. Lees je mee?

Q: Hee Joos, vertel eens iets over jezelf. Wie ben jij? Wat doe je? En dat soort basic vragen.
A: “Hoe bedoel je wie ben ik? Ik ben Johan, 24 jaar en ik kan niet zo spontaan iets verzinnen over mezelf, ik ben gewoon Johan. Gamen vind ik wel grappig om te doen. Daarnaast  houd ik van mijn gezin maar ben veel van huis. Het grootste gedeelte ben ik op mijn stage voor de studie Bestuurskunde. Daarnaast heb ik 1 dag in de week college en werk ik op zaterdag in de Alber Heijn. Het liefst zou ik mijn tijd lekker thuis spenderen met Mila die lekker in de rondte rent en met Alies op de bank. ”

Q: Jij hebt (hopelijk) ook mijn artikel gelezen waarin ik beschrijf hoe het was om 19 en onverwacht zwanger te zijn. Wil je beschrijven hoe die tijd voor jou was?
A:  “Mijn natuurlijke instinct reageerde meteen blij, hoe raar dat ook klinkt. De dag erna zag ik pas de realiteit in, wat het allemaal zou gaan betekenen. Ik verwachtte dat het heel moeilijk zou zij om ons hoofd boven water te houden en die gedachte maakte mij bang en nerveus. Ik was niet bang dat we geen kind zouden kunnen opvoeden, maar de financiële en praktische kant vond ik zorgelijk. Hoe zouden we het allemaal gaan betalen en ook nog onze studie af kunnen maken?!”

“Ik houd niet zo van keuzes maken, meestal heb ik liever dat iemand anders dit doet. Als man zijnde heb je veel meer afstand ten opzichte van de baby. Er zit iets in het lichaam van je vriendin, mega klein en ik vond het moeilijk om er echt een band mee te voelen. Ik denk dat wij ons allebei een soort verplicht voelden om het niet te willen en ik was daarom opgelucht toen Alies zei dat ze onze baby wilde houden.”

Q: Wat ware voor jou het meest spannende momenten van de afgelopen twee jaar?
A: “De weg naar de bevalling en de bevalling zelf. Gewoon het feit dat het gebeurde, dat anderen ons vertelde dat het NU zou gaan gebeuren. Op dat moment realiseerde ik me dat ons leven over x aantal uren compleet anders zou zijn. Ik was ook erg bang dat de bevalling niet goed zou gaan en dat er iets met Alies of Mila zou gebeuren. Tijdens de zwangerschap vond ik het spannend dat alles anders ging dat ik van te voren had gedacht en dat zoveel mensen een mening erover hadden.”

Q: Is onze band veranderd sinds wij papa en mama mogen zijn van mini?
A: “Ja! Euhm, ik voel een veel sterkere band. Gewoon dat wij dit allemaal hebben gedaan samen en nu nog steeds samen doen. Dat we de verwachtingen van anderen hebben overtroffen maakt je wel heel sterk. Ik heb diep respect voor Alies. Daarvoor waren we samen en verliefd, nu besef ik meer dat ze echt mijn soulmate is en niet gewoon een vriendin. Je maakt alles door wat anderen ook doormaken, maar anderen doen het verdeeld over een langere periode. Bij ons kwam alles als een golf over ons heen. Als je dat aankan, samen, dat moet wat betekenen. Ik voel ook dat het iets betekend.”

Q: Heel filosofisch dit, maar ben jij anders in het leven gaan staan sinds je papa bent?
A: “Ja, heel anders. 1: vroeger had ik niet echt een doel, had geen verwachtingen en deed gewoon mijn ding. Nu heb ik altijd een doel en weet ik waarom ik het doe. Daar zocht ik altijd naar, naar een doel. Gedreven was ik nooit, wist niet waarvoor ik het deed. Nu stap ik over bepaalde heen terwijl ik dat vroeger niet zou doen. Dat is echt goed voor mij, het brengt me heel veel motivatie.”

Q: Wat is jouw eerlijke mening over de combinatie papa zijn+school+stage+bijbaan?
A: “Niet aan te raden. Het is soms gewoon teveel, helemaal als je een moeilijk slapend kind hebt. Het is dan mentaal en fysiek niet te doen. De mensen waarvoor ik het allemaal doe zie ik nauwelijks. Ik ben maar 1 dag in de week thuis.”

Q: Denk jij dat wij op 1 lijn zitten qua opvoeding en wensen voor de toekomst?
A: “Wensen voor de toekomst: qua wensen wel, qua tijdlijn niet. We willen bijvoorbeeld allebei niet al te lang wachten met het krijgen van nog een kindje, we willen allebei trouwen en een huis kopen. Ik denk iets praktischer, met trouwen wacht Alies liever niet meer zo lang en ik juist wel want dat heeft de minste prioriteit.”

“Opvoeding: ik ga er in mee. Ik weet dat Alies research doet en ik doe dat niet eerlijk gezegd. Omdat ik weet dat Alies dit doet, klinkt lui en is het ook, ze maakt goede overwegingen en maakt geen keuzes alleen omdat het op Facebook heeft gestaan. Ik ben geneigd om Mila alleen uit te laten razen wanneer ze boos is en huilt. Alies wil dat liever niet en blijft communiceren met haar. Ik ben denk ik iets meer van de oude stempel.”

Q: Hoe was voor jou het moment dat je Mila ontmoette?
A: “Heel onwerkelijk. Ik denk dat je als vader nooit meer kan liefde kan voelen dat het moment waarop je je dochter voor het eerst ziet. Het gevoel is niet te beschrijven. Het was een gevoel van intense liefde en opluchting. Dit omdat de bevalling goed ging, maar ik kreeg ook heel erg het gevoel van ‘dit is het, dit gaan wij gewoon doen.’ Al die twijfels die ik tijdens de zwangerschap had waren in 1x weg en zijn niet meer terug gekomen.”

Q: Hoe heb jij de bevalling ervaren?
A: Ik vond het heel spannend en op bepaalde momenten ook eng. Alies leek minder bij bewustzijn op een gegeven moment en het was heel erg om te zien dat ze zoveel pijn had.  Het viel me toch ook wel mee. Ik heb gezien hoe Mila eruit kwam en kan me niet voorstellen dat je dat afschuwelijk vind om te zien.

Q: Wat is het meest belangrijke dat je Mila wil meegeven?
A: “Dat ze in zichzelf gelooft en veel vertrouwen heeft in zichzelf. Ze moet dingen doen die zij zelf leuk vindt, niet omdat anderen vinden dat ze het moet doen. Ze moet haar eigen keuzes maken omdat zij ergens in gelooft.”

Q: Heb je nog advies voor papa’s to be? 
A: Als je zorgen hebt over de toekomst: probeer je minder zorgen te maken! Als je kindje er eenmaal is heb je het gevoel dat het wel goedkomt. Ik weet zeker dat andere vaders dat ook hebben.

Dat was ‘em! Johan vond dit dus helemaal leuk om te doen, wie weet komt er nog eens een vervolg hihi. Leuk? Vragen? Let us know!

Liefs,

Alicia (en Johan)

jong vaderouderschappapapapa wordenQ&Avragen voor Johan

littlebumnl • 4 juni 2017


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *