L I T T L E B U M

8

Nare opmerkingen die je als tienermoeder krijgt (2) ♥

Ik deelde laatst al een aantal situaties en opmerkingen die ik heb meegemaakt/gehoord omdat ik relatief gezien jong was toen ik mama werd. Na het schrijven van dat artikel bedacht ik me nog meer dingen die er gebeurd zijn en ook die wilde ik delen omdat mijn vorige artikel hierover zo goed ontvangen werd. Gaan jullie even goed zitten? Ook deze zijn niet echt sugarcoated 😉

“Zijn de vader en jij nog samen?”

Tijdens mijn zwangerschap en ook nu nog krijg ik heeeel vaak de vraag of ‘de vader’ nog in beeld is.  “Euuh, ja, we wonen samen en hopen de rest van ons leven samen te blijven.” antwoord ik meestal. Waarom heeft iedereen bij het horen van een leeftijd een bepaald beeld in zijn hoofd? Oh jij bent 19 en moeder, nou dan zal de vader hem wel gepeerd zijn. Want? Dat vraag ik anderen toch ook niet, terwijl er genoeg alleenstaande moeders zijn? 90% van wat er gezegd wordt over tienermoeders is gebaseerd op aannames en beelden die gecreëerd worden door programma’s die alleen maar uit zijn op sensatie tv. Zo jammer, besef even hoe sterk je in je schoenen moet staan om het goed te doen als tienermoeder, terwijl de hele wereld ervanuit gaat dat je het niet kan..

Die?? Oh je bedoelt mij  dochter.

De opmerking dat een persoon hoopt (ja letterlijk zeggen ‘ik hoop….’  BAHBAHBAH) dat ‘die‘ niet van mij is gaat bij mij door merg en been. Oprecht. ‘Die’ is mijn dochter. Ik heb haar 37 weken en 6 dagen bij mij in mijn buik gedragen en houd onvoorwaardelijk van mijn kleine monstertje. Ze is geen ‘die’ omdat ik jonger ben. Ze is gewoon een dreumes, net als de kindjes van moeders die ouder zijn dan ik.Ik ben sowieso wel angstig dat mensen haar zullen aanspreken op onze leeftijd, dat lijkt me zo naar. Dit soort dingen halen echt het aller slechtste in mij naar boven, het maakt me zo kwaad. Wat denkt zo iemand nou, vraag ik me af. Ik heb het al zo vaak met Joos over zulke situaties gehad, waarbij mensen hun ongenoegen uitspraken over onze ‘situatie’. Wat mij persoonlijk heel erg stoort is dat iedereen zijn mening lijkt te moeten geven maar vervolgens zijn eigen leven onveranderd doorleeft. Wat hebben je gemene woorden dan voor invloed? Dat wij ons vervelend erbij voelen, dat is letterlijk alles. Onze situatie is niet ineens anders als een buitenstaander zich ermee bemoeit.  Bedenk dat eventjes voordat je je ongecensureerde mening eruit laat ‘floepen’ 😉

Meestal weten mensen ook niet zo goed wat ze met zichzelf moeten als ik heel vrolijk antwoord dat ‘die’ inderdaad bij mij hoort en dat ik daar heel gelukkig mee ben. Die verbaasde blik doet me erg goed. Mijn oude mentrix op het HBO vroeg me, toen ik met Mila in de draagdoek door school wandelde, ook of het mijn kind was. Wat denk je nou zelf? Dat ik een willekeurig kind mee heb genomen naar school, in een draagdoek en er random mee rond ben gaan wandelen?! Ik antwoordde heel kalm dat het inderdaad mijn dochter was. ‘Oh, succes ermee‘ zei ze toen en vervolgens wandelde ze weg. Succes ERMEE?? Is mijn kind een voorwerp? En succes waarmee precies? Ugggh, ik haat zulke opmerkingen. Je voelt je als tienermoeder al anders dan anderen, dat hoef je er echt niet in te wrijven. Bedankt.

Starende mensen en vragen over ons inkomen..

Oh en deze anekdote is ook het delen waard! Johan, Mila en ik waren in een babyzaak om wat spulletjes te kopen. Wij kregen honger en Mila wilde borstje drinken. Er zat een stel, samen met twee kinderen en een vermoedelijke oma ook wat te eten en te drinken. Vanaf het moment dat we binnenkwamen totdat we weggingen hebben ze ons aangegaapt. Maar echt, zonder grapjes werden we de hele tijd bekeken. Nou was het ook nog eens zo dat ik borstvoeding wilde geven en er blijkbaar een speciale voedingshoek was. Compleet afgeschermd en met banken zo hard en oncomfortabel dat de vloer misschien nog beter zat. (Het idee was leu, de uitvoering iets minder.) Ik voelde me echt gedwongen om daar te voeden, zeker met die starende mensen erbij. Maar mensen kinderen, wat voelde ik me ontzettend sad toen ik daar zat. Ik heb letterlijk zachtjes huilend Mila gevoed. Gewoon, die starende blikken, het feit dat ik het gevoel had me te moeten verstoppen omdat ik ervoor kies zelf mijn kindje te voeden. Het was echt een opeenstapeling van allerlei momenten bij elkaar, alsof alle blikken, opmerkingen en nare situaties er daar uit kwamen. 🙁

Toen mijn moeder op mini paste kreeg ze heel enthousiast de opmerking “Wat leuk, nog een kleintje erbij’ en toen ze vertelde dat het haar kleinkind was waren diezelfde mensen meteen een stuk minder enthousiast. In een babykleding zaak vroeg een medewerkster ook eens waar wij dan alles van betalen? Euh sorry? Het liefst had ik haar gevraagd waar zij alles van betaalde maar in plaats daarvan stamelde ik iets over stufi, bijbanen en alimentatie die ik van mijn vader kreeg. Stomme angsten en verlegenheid, bah.

Uitgelachen worden omdat je zwanger bent.

Iets waar ik nog steeds niet bij kan is het feit dat ik een keer ben uitgelachen omdat ik zwanger ben. Er was al niet echt meer een goede band met de vriendengroep waardoor Johan uitgenodigd was, en de vriendinnetjes van deze personen hadden het enorm druk met het uitlachen en roddelen over mij terwijl ik er ongeveer 3 meter vandaan zat. Ik heb het nog wel regelmatig hoor, dat ik ergens ben en dat mensen heel druk zijn met praten, zich omdraaien om me aan te staren met z’n allen en dan weer verder praten. Ik weet waar ze het over hebben, ik schaam me er niet voor en toch voel ik me ongemakkelijk. Spreek me dan gewoon aan, op een respectvolle manier… Ik snap het gewoon niet, wat is er lachwekkend of roddelbaar aan iemand die moeder is? EXPLAIN TO ME!!

Dat is dus wat het doet met een jonge moeder. Ze voelt zich alleen. In een nieuwe wereld waar ze vaak al geen herkenning heeft van vriendinnen bijvoorbeeld. En dan zijn er mensen die het allemaal zo goed weten dat ze er bewust voor kiezen om een tienermoeder, in dit geval mij, zo’n naar gevoel te geven. Ik ben blij dat ik deze verhalen hier kan delen, het heeft me meer gedaan dan ik wilde. Je wordt er harder van en ik merk dat ik hierdoor er meteen vanuit ga dat iemand met een negatieve insteek naar ons als gezin kijkt terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn..

Liefs,

Alicia

jonge mamajonge moedermamatienermamatienermoedervervelende opmerking

littlebumnl • 8 april 2017


Previous Post

Next Post

Comments

  1. Romy 9 april 2017 - 20:44 Reply

    Volgens mij ben je een hartstikke goede moeder alies! Wat ik zie en lees, daar mag je trots op zijn! X Romy

    • littlebumnl 9 april 2017 - 20:45 Reply

      Lief van je ❤❤❤

  2. Willemien 10 april 2017 - 08:30 Reply

    Ik kan mij voorstellen dat je het idee krijgt dat mensen met een negatieve insteek naar jouw gezin kijken. En het automatisch antwoord geven op vragen waarvan je eigenlijk denkt: ‘waarom stel je die vraag aan mij?’ herken ik ook wel. Een volgende keer zou je eens die vraag gewoon kunnen stellen: “Waarom vraagt u mij dat?” Zonder verwijt, maar als open vraag. Negatief ingestoken mensen moeten dan even nadenken over zichzelf en misschien ontdek je dat er ook mensen met bewondering voor je zijn. En geloof mij, op den duur is het grappig hoe mensen reageren. Ik ben 36 en heb een dochter van 16 en twee zoons van 14 en 13. Er zijn alleen nog steeds mensen die denken dat ik net oud genoeg ben voor een baby. Dus als ik nieuwe mensen ontmoet en het komt ter sprake, heb ik al een binnenpretje 😉

    • littlebumnl 10 april 2017 - 08:42 Reply

      Enorm slim!! Dankjewel voor de tip. Buigt het ook meteen om naar een situatie waar ik meer controle heb.

      Haha! Ik ben vaak ook nieuwsgierig naar hoe het is om een oudere jonge moeder te zijn, lijkt me dat je dan ook best een ‘verschijning’ bent hihi

  3. Daisy 10 april 2017 - 09:18 Reply

    Ik was zelf ook een tienermoeder en herken veel punten, ik heb ook nog het geluk dat ik nog steeds jong uitzie dus ze extra raar kijken als ik met mijn kinderen van 11, 7 en 3 jaar loop. Vaak word mijn dochter van 11 aangesproken dat ik haar grote zus ben zonder om maar even te vragen wie ik ben. Ik ben moeder geworden toen ik 16 was en ben inmiddels 28, ik heb het naast mij neergelegd en ik let er niet meer zo op, als ze tegen haar zeggen dat ik haar grote zus ben zeg ik kom maar bij mama. Soms excuseren ze zich en soms praten ze dan niet meer verder. Het maakt ons niet uit wij zijn gelukkig met ons gezinnetje, mensen wat ons goed kennen vinden mij gewoon een normale mama net als andere bijvoorbeeld op school, met het geluk dat ik veel meer met mijn kids kan doen omdat ik meer energie heb dan menig oudere moeder. Vaak zijn moeder onzeker bij hun eerste kindje en trekken ze zich van iedereen wat aan (zowel jonge als oudere moeders) zodra je meer kinderen krijgt gaat dit vanzelf over omdat je de ervaring van je eerste kind al heb.

    • littlebumnl 10 april 2017 - 10:06 Reply

      Heftig! Ik vind dat ook pijnlijk om te horen.. Wel fijn dat je er nu anders instaat. Ik hoop dat ik met wat meer ervaring deze situaties helemaal kan loslaten!

  4. Anneke 11 april 2017 - 09:02 Reply

    Oh meis .. het kan in mijn hoofd niet eens opkomen om zulke onbeschofte dingen te zeggen of te doen. Ik ben dan wel geen tienermoeder. Maar damm net of ben je anders dan moeders van rond de 25. Ik lees je berichtjes graag en volgens mij doen jullie het samen beter dan menig ander stel met kinderen. Jullie komen er wel. 1 oor in andere uit …

    • littlebumnl 11 april 2017 - 10:21 Reply

      Wat een mega lieve reactie! Dankjewel Anneke

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *