L I T T L E B U M

2

Mila’s slaapgedrag ♥

Mijn lieve kleine mini is niet altijd even makkelijk wat slapen betreft. Ik kon (en kan nog steeds) daar enorm onzeker van worden. Het geeft je een soort falend gevoel, alle baby’s in Nederland slapen vanaf dag drie twaalf uur door lijkt het soms wel. En ik? Ik krijg Mila overdag haar eigen bed niet eens in. Vandaag dus een artikel om het van me af te schrijven, zodat andere moeders het herkenen en weten dat ze niet de enige zijn! Want die eeuwige ‘slaapt hij/zij nog niet door?’ doet toch meer met de gemiddelde mama dan ze toe wil geven.

0-3 maanden

Als net bevallen mama liet ik Mila lekker veel op me slapen. Meestal viel ze na het voeden in slaap en bleef ik lekker met haar zitten. Ik kon haar heel soms even wegleggen, maar meestal werd ze meteen onrustig zodra ze mij niet meer voelde. Helemaal niet gek, weet ik nu! Maar toen maakte me dat onzeker. Toch wilde ik haar behoeftes tegemoet komen en liet ik haar lekker bij me liggen. In de nacht sliep ze in haar eigen bed op haar eigen kamer of soms tussenin. Ik wilde liever niet dat ze bij ons op de kamer lag omdat ik dan geen seconde zou kunnen slapen, ik bleef haar dan in de gaten houden. Rond twee maanden begonnen we met dragen omdat Mila niet alleen wilde slapen en ze zo bij me kon blijven terwijl ik bijvoorbeeld iets aan school deed.

3-6 maanden

Rond 3,5 maand ging het inslapen steeds slechter. Mila huilde alleen maar, soms uren achtereen. Ze vond het gevoel van zichzelf overgeven aan haar vermoeidheid heel moeilijk. Zodra ze haar ogen dichtdeed schrok ze eigenlijk meteen weer wakker. Ook kwam ze ineens voor meer nachtvoedingen. We hebben haar bed toch toch bij ons op de kamer gezet, het werd te vermoeiend. Bij ons op de kamer ging het slapen meteen een stuk beter. Maar na een poos veranderde dat ook. Zodra wij naar boven gingen om te slapen werd ze wakker. Of zodra Johan begon te snurken of ik woelde in bed. Ze begon dat met huilen en zelfs de borst kon haar niet rustig krijgen. Ze bleef soms heel de nacht wakker. Ze huilde soms heel lang en soms was ze gewoon klaarwakker. We hebben haar gewiegd, gevoed, gedragen in de doek, haar getroost en gekust, eindeloos voor haar gezonden, we deden ALLES. Na een tijdje besloten we dat het voor haar gewoon niet goed was om elke avond zo overstuur te zijn dus probeerden we het weer eens in haar eigen kamer rond zes maanden.

6-9 maanden

Dat ging een week goed. Daarna begon de ellende met het inslapen weer. Wij zijn niet van het laten huilen, maar we hebben het toch een keer 3,5 minuut volgehouden. Langer trok ik het niet. Mila ook niet overigens, die ging alleen maar harder huilen. Ik snap wel dat ouders dit als laatste optie zien, maar niet dat ze het doorzetten. Ik vond het zo erg voor haar en kon haar niet langer alleen laten. Ook toen hebben we avonden lang gewiegd, gezongen, getroost, etc. Niets leek te helpen. Toen kwamen we op een punt dat we echt dachten dat we hulp moesten zoeken bij een osteopaat en nog voor we daarheen zijn gegaan ging het beter. Mila slaapt sindsdien in haar eigen bedje in haar eigen kamer. Als ze in de nacht wakker wordt mag ze lekker tussenin, soms leggen we haar terug en soms blijft ze lekker bij ons liggen. Overdag slaapt ze niet in haar eigen bed, ze gaat al gillen als ze denkt dat ze erin moet slapen. Overdag sliep ze in deze periode sowieso niet heel veel. Meestal alleen tijdens de voedingen. In de avond lag ze nooit voor tien uur op bed. Wij vonden het pittig moet ik bekennen. Onwijs pittig. Toch bleven we erin geloven dat het wel goed zou komen, het zijn fases. Toch? Toch?!

9-12 maanden

Dan nu de meest recente ‘fase’ waarin het slapen zo goed ging dat het gewoon eng was. Van de ene op de andere dag kwam er een goed ritme in. Douchen, aankleden, tandenpoetsen, boekje lezen, drinken en naar bed. Soms valt ze nog aan de borst in slaap, soms kunnen we haar in bed leggen en haar dan aaien tot ze in slaap valt. En dit alles rond een uur of acht!!! Ze sliep door, kwam heel af en toe voor 1-2 twee voedingen omdat ze het overdag druk heeft met spelen. Ik denk dat het vaste ritueeltje echt wel een verschil gemaakt heeft, voor deze periode had ze nog helemaal geen besef van dit soort dingen en dit word nu steeds meer. De afgelopen week gaat het slapen weer heel slecht. Mila wordt na een half uur slapen overstuur ‘wakker’, haar ogen zijn nog dicht maar ze gilt het uit. Ze wil dan drinken bij mij en gaat soms weer slapen en op andere avonden blijft ze dan nog een poos wakker. Ze heeft nu ook weer nachten dat ze rond 1 uur wakker word en dan twee uur (soms zelfs langer) wakker blijft. Waar het aan ligt? Prikkel verweking denk ik zelf! Ik merk dat dit soort fases vooral aan de orde zijn als ze nieuwe dingen kan of bijna kan. Het is ook niet makkelijk, bijna 1 zijn haha!

Wat ik heb geleerd.

Loslaten! Het zijn fases! Er bestaat geen gemiddelde baby! Alles komt en gaat. Het wordt beter op een dag, heus! En daarna zal het vast weer een poos minder gaan, zo is dat nou eenmaal. Ik houd niet meer vast aan ‘normale’ slaap tijden. Ik let op slaapsignalen en reageer daarop. Mila perse in bed willen leggen omdat het tijd zou zijn heeft toch geen zin. Net als dat ze overdag niet in haar eigen bed wil.. Ik kan uuuuuren spenderen aan haar dwingen daarin te slapen. Iedereen is dan gefrustreerd en vermoeid. OF ik ga naast haar liggen en pak zelf ook wat rust (nu kan het nog!) zodat ze lekker op het papa-mama-bed kan slapen met de borst binnen mondbereik. Veel makkelijker en dat overdag slapen in eigen bed komt nog wel. Of niet, ook goed haha! Ook is doorslapen blijkbaar een stuk minder natuurlijk dan ik altijd dacht. Tuurlijk is slapen heel belangrijk, maar het is geen must om 12 uur achtereen te kunnen slapen hoor!

En… Slaapt die van jou al door? 😉

Liefs,

Alicia

babyslapen

littlebumnl • 22 oktober 2016


Previous Post

Next Post

Comments

  1. Veronique 22 oktober 2016 - 12:02 Reply

    Heb je al eens verder gekeken? Misschien zit er iets wel niet lekker bij haar…

    Mijn dochter sliep ook niet, never nooit. Met geluk ’s nachts 4 uurtjes maar daar kon deze new-mommy niet op teren. Vanuit CB, Osteopaat en Huisarts zijn we bij de Kinderarts beland. Ze bleek buiten koemelkallergie ook verborgen reflux te hebben. Nu we daar medicatie voor hebben, hebben we een heel ander kind. Ze slaapt van 20.00 tot 8.00 en zelfs dan haal ik haar nog uit bed. Overdag doet ze slaapjes van 2,5 / 3 uur. Ik wist serieus niet wat me ineens overkwam. Kortom, kan het zijn dat haar maagklepje niet 100% werkt waardoor er misschien maagzuur en/of voeding terug loopt in de slokdarm?

    • littlebumnl 24 oktober 2016 - 09:43 Reply

      Wow heftig! Wat ik tot nu toe merk is dat het vaak is als ze nieuwe dingen kan waardoor ze wellicht overprikkeld raakt. Ik heb, toen ze nog een stuk kleiner was, wel eens gedacht aan KMA maar die symptomen verdwenen na een poosje. Ook nu niets wat belletjes doet rinkelen bij me moet ik eerlijk zeggen. Maar na het lezen van jouw reactie zal ik het aanstaande woensdag eens aankaarten bij het CB! Fijn dat het nu zoveel beter gaat met jullie dochter!!

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *