L I T T L E B U M

1

Hoera, Mila 2 jaar! Een brief aan mijn peuterpuber.

Afgelopen zondag is onze lieve Mila 2 jaar oud geworden. Vorig jaar schreef ik al een brief aan de toen net 1-jarige Mils en vandaag wil ik graag de brief delen die ik voor haar tweede verjaardag schreef. Dit is een traditie die ik heeeeel graag voort wil zetten. Het lijkt me bijzonder mooi om al die brieven cadeau te doen als ze bijvoorbeeld 18 wordt. Hebben jullie ook een dergelijke traditie rondom de verjaardag van jullie kindje(s)? Let me know!!

Lieve Mila,

Daar zit ik dan, achter mijn laptop te verzinnen wat ik jou wil vertellen in deze brief. Ik wil aan je kwijt hoe het afgelopen jaar geweest is en hoe jij bent als dreumes maar ik weet niet goed waar te beginnen. Jouw tweede levensjaar is voorbij gevlogen, nog sneller dan je eerste verjaardag stond daar ineens je tweede feestje voor de deur. We willen vieren dat je bij ons mag zijn, dat je gezond en gelukkig bent. Ik wil met jou, papa en onze familie en vrienden vieren dat jij bestaat, omdat jij zo geweldig bent.

Als ik terugdenk aan het afgelopen jaar denk ik vooral aan hoe je verandert bent. Dat ga je waarschijnlijk in iedere jaarlijkse brief teruglezen, maar het is zo onvoorstelbaar bijzonder om te zien hoe jij je ontwikkeld. Je hebt een pittig karakter en weet vaak wat je wil en verbergt dat ook niet. Aan de andere kant ben je heel zachtaardig, lief en verzorgend. Je voelt alles feilloos aan lijkt het wel. Papa en mama zitten weleens met onze handen in het haar. Je driftbuien-fase was een lastige en momenteel wil je nauwelijks iets van groente eten. Fases, allemaal fases, waar we samen doorheenkomen! Wat jou jou maakt is je gevoel voor humor. Hoe klein ook, jij weet iedereen aan het lachen te maken met je gezichtsuitdrukkingen en tegenwoordig met grappig stopwoordjes en reacties. Dat kleine lieve koppie van jou verraad precies wat je denkt.

Hoewel jouw duidelijke mening en standvastigheid mij soms tot waanzin drijven ben ik ook ontzettend blij dat je die eigenschappen bezit. Hopelijk blijf je zo dicht bij jezelf, ook als je nu nog onbezorgde leventje verandert als je later groot bent. Je bent eigenlijk altijd druk bezig en lijkt alleen stil te kunnen zitten als je Paw Patrol kijkt, borstje drinkt of slaapt. Soms trek je alles overhoop, speel je nergens echt mee maar ben je toch druk bezig, helemaal in je eigen wereldje. Je spel is in het afgelopen jaar heel erg verandert. Je speelt nu gericht een rollenspel met de poppen bijvoorbeeld. Voorheen sjouwde je ze vooral mee, nu krijgen ze schone luiers, kusjes en troost je ze als ze ‘vallen’. “Beebi ohoh” zeg je dan (de baby is gevallen betekend dat hihi). Je kookt, de prinsesjes gaan slapen, je doet boodschappen en met de auto, waarover je altijd boos roept “diesjh mij pippie” wanneer Pip in de buurt ervan komt, ga je lekker ‘rijden’.

Ik denk dat we inmiddels een fijne weekindeling hebben gevonden. Er zijn periodes die enorm hectisch zijn en dan zien we elkaar minder dan mama graag zou willen, zoals nu in de tentamenweek. Over het algemeen genomen ben je twee dagen in de week naar schooltje. Op woensdag en op vrijdag. Op die dagen gaat mama naar school en papa is aan het werk. Sinds oktober 2017 werkt hij als LAP’er bij de gemeente Pijnacker en voor de zomervakantie was die bij de gemeente Midden Delfland. Als je op school bent speel je graag met de kindjes en doe je veel werkjes. Slapen wil je nergens anders dan bij mama doen dus als we je ophalen ben je hartstikke moe. Gelukkig heb je het wel naar je zin en ben je altijd heel blij als ik je in de avond vertel dat je na het slapen naar school mag. Met je rugzakje om vertrek je dan samen met papa naar schooltje, mama maakt zich dan klaar voor school en papa gaat, nadat hij je af heeft gezet, aan het werk.

Op de dagen dat we thuis zijn spelen we in de ochtenden bijna altijd thuis. Lekker binnen of op balkon. Soms moeten we wel vroeg weg en in de zomer gingen we op warme dagen vaak een stukje lopen. Je bent sowieso wel een meisje dat graag buiten is, lekker de speeltuin in of wandelen op het strand of het park vind je fantastisch. Thuis help je ook graag mee met opruimen, stofzuigen, poetsen, koken en broodjes klaarmaken. Zodra mama naar de gang loopt roep je ‘elpuh’ en ren je naar de keuken om je krukje te pakken. Daar mag je dan opstaan zodat je ook bij het aanrecht kan. ¬†Thuis keuvelen we altijd zo fijn. Samen Paw Patrol kijken terwijl je op schoot zit, lekker spelen en samen slapen in het grote bed. Meestal doen we wat huishoudelijke taakjes en gaan we nog even op pad. Ons favoriete uitje is denk ik naar het park en dan in de stad naar de Hema. Daar delen we dan een ‘vier uurtje’ en soms mag je Fristi drinken. Kind, wat ben je dan blij. Binnen een microseconde heb je zo’n flesje leeg en wil je ‘een’ wat betekend dat je er eigenlijk best nog eentje zou willen. Dit uitje is echt ons dingetje samen. Je hebt nog geen idee hoe erg mama hiervan kan genieten, maar ik hoop dat jij het minstens net zo leuk vind.

Als ik terugdenk aan de hoogtepunten van jouw tweede levensjaar denk ik meteen aan de feestdagen die nog bijzonderder waren met jou erbij. Je leek er weinig van te snappen maar vond alle aandacht en liefde wel fijn geloof ik. In het nieuwe jaar zijn we een nachtje naar een hotel geweest en hebben we het meest geweldige weekend ooit gehad. In de zomervakantie hebben we negen dagen gekampeerd bij opa Marijn, oma Bianca en oom Dani op de camping. Ik denk ook aan onze uitjes naar Plaswijckpark, de Nieuwe Binnenmaas, de Efteling en het strand.

Jouw leventje is gevuld met liefde en plezier. Natuurlijk zijn er ook mindere dagen maar die verbleken naast alle fijne momenten die we hebben. De grote momenten, maar misschien wel nog meer de fijne kleine momenten die er zijn. Het drinken aan de borst dat je elke dag nog 3x graag doet, het kroelen, samen lachen om hele flauwe dingen, achter elkaar aanrennen door het huis en simpel samen puzzelen of blokjes stapelen. Je lijkt al zo groot maar bent tegelijkertijd nog zo klein.  Mijn hart smelt iedere keer weer als je me nodig hebt en vraagt of ik je wil helpen. En ook wanneer je het niet vraagt en ik zeg dat je best om hulp mag vragen als iets niet lukt. Daar kan je eigenwijze en koppige mama zelf nog wat van leren haha, je hebt dat niet van een vreemde zullen we maar zeggen.

Hoewel ik je best klein zou willen houden en altijd zou willen kunnen beschermen tegen de boze buitenwereld besef ik me ook meer en meer dat ik je met hele kleine mini stapjes voorzichtig los mag laten. Nu is dat nog door je naar schooltje te laten gaan en door je zelf van alles te laten proberen. En als je valt en het lukt je niet om zelf op te staan zal ik er altijd zijn om je te helpen en te troosten wanneer je pijn hebt. Ik heb in het afgelopen jaar meer en meer geleerd om te vertrouwen op mezelf zoals jij ook op mij vertrouwd en akkoord te gaan met ‘goed genoeg’ omdat dit voor jou ook zo werkt. Wij leren jou natuurlijk van alles, maar jij leert mij en papa ook zo ontzettend veel.

Gebrabbel is dit jaar omgeslagen in woordjes. Soms een korte zin. Motorisch ben je super sterk en handig. Zingen en dansen doe je ook graag trouwens, zo heerlijk om te zien. We doen dan de handjes omhoog en weer omlaag en heel vaak geef jij aan wanneer papa en mama mee mogen doen. Ge-wel-dig! Naast papa en mama heb jij een redelijk groot netwerk aan mensen die gek zijn op jou. Bijvoorbeeld oma en opa oehoeh die je op kunnen vangen als papa in de file staat en mama een tentamen aan het maken is. Maar ook veel andere familieleden die je graag zien. En natuurlijk vrienden en vriendinnen van papa en mama die leuke dingen met je doen en je ENORM verwennend als je jarig bent. Ik sta nog steeds versteld van al die mensen die op je feestje waren en hoe bijzonder het is dat er zoveel mensen om jou/ons geven.

Ik ben dankbaar dat jij er bent en ik houd zo onbeschrijflijk veel van jou. Van hoe je ruikt uit je mondje als je net wakker bent, van hoe je lange haren net niet in een staart passen en gewoon van hoe je bent. Je bent goed zoals je bent, voor ons zelfs perfect. Niet om wat je doet, maar om wie jij bent. Natuurlijk zijn we ook wel knetter trots als je weer nieuwe skills hebt. En op hoe je blijft proberen tot iets wel lukt. Soms nog onzeker om het te proberen, maar dan patsboem vastberaden om iets voor elkaar te krijgen. Ik bewonder je Mils. Mijn kleine, lieve Mieltje, Mils, Mini, Mila Sophia van der Heul, mijn meisje. Je bent bijzonder, gewoon van jezelf al. Op naar je derde levensjaar, ik ben benieuwd wat het je zal brengen. Wat ik je wel kan beloven is dat ik er ben, dag en nacht, om je te voeden, kroelen, troosten, samen te spelen en te leren.

I love you to the moon and back!

Liefs,
mama xxxxx

 

2 jaardreumesmotherhoodouderschappersoonlijkpeuterverjaardag

littlebumnl • 1 november 2017


Previous Post

Next Post

Comments

  1. Eerste peuter-update Mila Sophia! • L I T T L E B U M

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *