L I T T L E B U M

1

Door deze manier van denken werd ik een leukere moeder!

Moeder zijn kan in vele vormen. Je hebt werkende, thuisblijf en studerende moeders, co-moeders, beetje-van-alles-moeders. Alle moeders zullen zich vast herkennen in de pressure om het goed te doen. En als het dan niet lukt om te voldoen aan de eisen en voorwaarden die lijken te gelden kan dat best voelen als falen. Hier had ik ook last van. Ik merkte dat ik er chagrijnig door werd, simpelweg een minder leuke moeder. Door een hele simpele manier van anders denken, en dan bedoel ik echt MEGA simpel, ben ik een veel leukere mama voor onze peuter-puber. 

Op thuisdagen zit ik om 8 uur ’s ochtends nog in pyjama hoor

Als ik mijn Instagram open, laten we zeggen rond een uur of acht in de ochtend, zijn er al foto’s geplaatst van moeders die in de speeltuin zijn of een rondje zijn gaan lopen met de kids. Allemaal perfect gestyled, misschien met wat wallen onder de ogen die vakkundig zijn weggewerkt met consealer en happy kids die op pad gaan. Ik herhaal het even hoor: om acht uur in den morgen. En ik weet het: het is niet perse een beeld van de realiteit, alles wat men op Insta laat zien ik zorgvuldig uitgekozen. Maar de meeste mensen zijn al wel up and running rond die tijd.
Wat ik op dat tijdstip doe is compleet anders. Net mijn bed uitgerold, chagrijnig van de lichten die Johan aan laat staan geef ik hem een kus en zwaai ik hem uit. Mijn pyjama is nog lang niet ingewisseld voor een stijlvolle outfit. Die bezit ik ook nauwelijks, stijlvolle outfits, ik ben het type dat gek is op kleding maar het liefst in een spijkerbroek met top rondloopt. En zodra ik thuis ben van waar ik naartoe moet verwissel ik mijn broek snel voor iets comfortabelers. Een legging ofzo.

De gedachte om 4 uur in het OV te zitten met een dreumes….

Na een poosje begon ik te vermoeden dat ik iets verkeerd deed. Doe ik Mila hiermee niet te kort? Ze gaat twee dagen per week naar schooltje en op die andere dagen wil ik echte quality time hebben met haar naast het huishouden enzo. Ik vond dat het tijd werd om actie te ondernemen en ging op zoek naar leuke uitjes om samen met haar te doen.
Dat was dus nog best lastig, zonder rijbewijs is het toch minder gemakkelijk om op pad te gaan. Twee uur met een dreumes het OV in, rond hobbelen in bijvoorbeeld Plaswijckpark, en dan weer 2 uur terug moeten reizen geeft mij al een benauwend gevoel. Ik stel me daar vooral bij voor dat Mila minstens vijftien driftbuien opvoert in het OV en ik vervolgens huilend, zwetend en boos thuiskom met een gillend kind. We hielden het dus simpel: even de stad in, naar de speeltuin en incidenteel wat langer reizen om leuke dingen te doen.

Waar ik vrijwel meteen tegenaan liep is dat Mila GEEN dutjes doet als we op pad zijn. Ja, heel soms in de draagzak maar dat is meer uitzondering dan regelmaat. Ze wil namelijk rustig aan de borst kunnen inslapen en geef haar eens ongelijk. Wanneer we, dus zonder dat zij geslapen had, op pad gingen eindigde de dag in een fiasco. Doen we niet meer. De oplossing: weggaan na het slaapje. Maar dat bracht ook meteen een puntje van aandacht met zich mee: mini slaapt pas na elf uur ’s morgens. Dat betekend dat ze ergens tussen 12:30 en 14:00 uur wel uitgeslapen is. Wat betekend dat we dus daarna pas weg konden gaan. En dat betekend dat de halve dag al voorbij was. Wat betekend dat ik alsnog het gevoel kreeg iets verkeerd te doen.

Snel, sneller, snelst: het werkt niet

Dit alles resulteerde erin dat ik enorm gestresst raakte en snel, sneller, snelst de deur uit probeerde te gaan met een dreumes. Laat ik een extra gratis tip geven: doe dat dus maar niet. Zo’n klein wezen voelt alles aan. ‘Heeft mama stress? Dat betekend vast dat er iets aan de hand is, ik ga me verzetten tegen alles.’ Beetje flauw, maar zo lijkt het dus wel te werken. Elke keer als we weggingen voor een kleine boodschap, een rondje lopen of een bezoekje aan het park eindigde het alsnog met Mila’s driftbuien en mijn geïrriteerde humeur. Het ging, laat ik maar gewoon eerlijk zijn, niet zo soepel. Als moeder had ik het gevoel enorm te kort te schieten en was ik steeds bozig en gehaast. De oplossing bleek enorm simpel..

De oplossing: neem de dag zoals hij komt

In de ouderschapsgroep op Facebook over Onvoorwaardelijk Ouderschap las ik mee in een draadje en daar las ik het advies om ‘de dag te nemen zoals hij komt’. Vet simpel leek me dat, dus ik ging ermee aan de slag. Wat dat concreet in is gaan houden is dat ik nog beter let op de signalen van Mila. En dat resulteert erin dat het allemaal een stuk relaxter en fijner gaat nu. De ochtenden houden we simpel en rustig, moeten we toch weg als gezin plannen we het zo dat mini kan slapen als we autorijden. Op de dagen dat ik samen met haar ben plan ik het eigenlijk altijd zo dat we geen verplichtingen hebben in de ochtend. Op woensdagen en vrijdagen gaat ze vanaf ± 08:15 uur naar de opvang en dan moet ze al vroeg van alles, op thuisdagen houden we het rustig.

We kijken wat tv, puzzelen, kleuren en verven, lezen boekjes, bouwen duplo, etc. Ondertussen eten we wat en als ze aangeeft moet te zijn gaat ze slapen. Als Mila slaapt doe ik wat in het huishouden, meestal opruimen en was vouwen, alles wat boven kan eigenlijk. Als ze wakker is verschoon ik haar en lunchen we samen. Daarna doe ik afwassen, poetsen en stofzuigen en pas daarna gaan we weg. Als we zin hebben. Bij regen en slechte humeuren (van mij, mini of beide) blijven we lekker thuis. Soms zelfs de hele dag in pyjama op een doordeweekse dag en het kan me niets schelen.

Live in the moment & lower your standards!

Het grote verschil is echt dat ik het per dag en soms zelfs per moment bekijk. Ik kan wel bedenken dat we volgende week dinsdag gaan zwemmen ‘want dat is leuk’, maar als op die dag blijkt dat we er allebei geen zin in hebben (moe, hangerig of juist opstandig) werkt dat natuurlijk voor geen meter. Voorheen had ik dan het idee dat we het maar moesten gaan doen, anders deden we vast niet genoeg leuks. Nu denk ik vooral dat Mila er meer aan heeft omdat ze lekker rustig kan opstarten en haar eigen gang kan gaan. En ik heb er meer aan omdat ik niet mega gestresst raak van Mila’s gedrag en het ‘moeten’ plus ik geniet meer van de QT die we nu samen hebben.

Wil jij ook een leukere mama zijn? Lower your standards! Neem de dag zoals hij is: chagrijnig? Lekker thuisblijven en desnoods de tv aanzetten voor de kleine en even de tijd nemen om tot jezelf te komen. Happy en vol energie: lekker op pad gaan als jullie er klaar voor zijn. Op de dagen dat er gestudeerd, gewerkt of weet ik wat moet worden heb je al zoveel druk om op bepaalde tijden klaar te zijn. Op de dagen dat dat niet hoeft: loslaten! Wordt je een kalmer mens en een leukere mama van! Soms maken wij ons pas klaar om weg te gaan als het allang middag is, soms zijn we al vroeg aangekleed. Who cares!

Kan jij gemakkelijk de dag nemen zoals hij komt?

Liefs,
Alicia

 

 

dreumesmomlifeouderschappeuter

littlebumnl • 25 oktober 2017


Previous Post

Next Post

Comments

  1. 13x laat het los, laat het gaaaaan! • L I T T L E B U M

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *