L I T T L E B U M

Interview Emma van Voor tienerMoeders ♥

Omdat ik 19 was toen ik beviel van Mila hoor ik nog net bij het clubje tienermoeders. Een clubje met een nogal (onterechte) negatieve lading. Ook Emma van den Brand hoort bij dat clubje. Ze was 15 toen ze moeder werd. Hoewel het voor haar al eventjes geleden is (sorry Emma, iets met aan de andere kant van de generatiekloof zitten haha) is zij ook een echte, trotse tienermoeder. Om andere jonge vrouwen te helpen bouwen aan hun toekomst begon zij ‘voor tienerMoeders’. Ook bracht zij recent haar boek ‘tienerMoeder van Zoë’ uit.

Voordat ik haar boek las, wist ik al dat ik deze inspirerende vrouw wilde interviewen. Ik trok de stoute schoenen aan en stuurde haar een PB via Facebook. We spraken af dat ik het boek zou lezen en we dan zouden meeten. Ik wist nog niet precies waar ik de tijd vandaan ging halen om een heel boek uit te lezen, dreumesen kiezen namelijk soms ineens ervoor om niet te gaan slapen. Maar, alsof de goden mij een plezier wilden doen, kwam het boek binnen en ging Mila zonder zeuren, miepen of gepiep haar bed in en ze bleef lekker slapen. Mooi! Ik installeerde me op de bank en begon aan het boek. Shit hee, bladzijde 1 en ik zit al te janken. Geloof het of niet, zo heb ik het grootste gedeelte van het boek gelezen. Huilend dus.

Het was zo pijnlijk herkenbaar geschreven. Zo puur en echt. Alle emoties staan er rauw in, gewoon zoals het was. Ik herkende mijzelf in Emma, in hoe zij zich voelde. Ondanks het feit dat onze achtergrond verhalen enorm verschillen heb ik dezelfde emoties ervaren. Het boek was dan ook binnen 1 avond uit.

Het interview met pijnlijk herkenbare woorden.

Lichtelijk gespannen (dit was mijn eerste interview EVER!) zat ik op Emma te wachten in een tentje in Utrecht. Een jonge vrouw kwam binnenwandelen. Toch gek, als je haar ziet lopen verwacht je totaal niet dat ze een dochter van 16 heeft. De eerlijkheid waarmee het boek geschreven is en het optimisme dat ze “uitstraalt” in haar boek was ook in het echt meteen aanwezig. We hebben misschien wel anderhalf uur gekletst voordat ik aan mijn vragen begon. Daarvoor bespraken we ons leven, stelden we elkaar vragen en raakte Emma mij enorm met haar woorden.
Haar woorden raakten mij enorm omdat ze herkenbaar waren. Ik vroeg me dan ook af of zij veel vriendinnen kwijtraakte toen ze zwanger bleek. Een van de dingen waarover ik me echt wel zorgen kon maken tijdens mijn zwangerschap. Daarover zegt Emma dat een aantal goede vriendinnen bleven. Sommige vriendinnen raakte zij kwijt, soms ook omdat ze er zelf minder energie instopte. “De verschillen werden goed duidelijk.”

Over loslaten, bewustwording en eerlijk gesproken…

Waar ik mijn studentikoze leventje (dat eigenlijk nogal saai en rustig was) inleverde, leverde Emma gewoon echt een deel van haar jeugd in om aan de toekomst van haarzelf en haar dochter te bouwen. Op het moment zelf heeft ze dat zo niet ervaren. Ze was volop bezig met haar toekomst opbouwen, zorgde voor haar dochter, werkte en studeerde. Pas nu voelt ze wat ze gemist heeft. Nu ze wel spontaan laat thuis kan komen of naar een festival kan gaan merkte ze dat ze dat al die jaren niet heeft kunnen doen. “Bewustwording maakt dat het oké is”, zegt ze zelf.

En dan over het boek: er staan zoveel ongecensureerde zaken in. Het lijkt me voor Zoë best lastig om te lezen dat haar moeder heeft overwogen de zwangerschap te beëindigen. Maar ook lees je terug hoe ontzettend blij Emma is met de komst van haar dochter en meer dan 100% achter haar keuze staat. Ook lijkt het me voor Zoë best lastig om te lezen hoe DÉ eerste keer van haar moeder was. Juist Zoë spoorde haar moeder aan om veel details te delen, omdat dat het interessant maakt om te lezen. Het feit dat haar moeder na de ontdekking van de zwangerschap even niet wist wat ze aan moest met de zwangerschap wist Zoë al en dat was dus niet nieuw voor haar. Ze begrijpt het. Het stukje over haar eerste keer was wel nieuw. 😉

Emma beschrijft haar beleving in haar boek, ook over haar jeugd. “De band met mijn vader en stiefmoeder is sterker geworden, we hebben gepraat over dingen die niet eerder besproken waren. Zij gaven mij de vrijheid mijn verhaal naar buiten te brengen.” Van anderen kreeg ze ook veel positieve reacties en er was ook ruimte om erover te spreken. Emma heef iedereen die in het boek beschreven wordt, gevraagd het stuk dat over hem/haar gaat te lezen en of het okay was dat de echte naam erbij zou staan. Bij veel mensen kwamen er herinneringen naar boven en kwam het erg dichtbij. Persoonlijk vind ik dat dat juist te waarderen is aan het boek!

“Tijdens het schrijven van mijn boek viel de bewijsdrang weg”

Op persoonlijk vlak is Emma enorm gegroeid en veranderd. Waar ze eerst enorm de drang had om zichzelf te bewijzen aan anderen heeft ze daar inmiddels geen last meer van. Ze vertrok naar Spanje voor een schrijfcursus en daar moest ze vertellen wie ze was en waarover ze schreef. “Toen ik voor het eerst hardop zei dat ik tienermoeder was viel er een last van mijn schouders. Vanaf dat moment ben ik vastberaden.” Tijdens het schrijven van haar boek is de bewijsdrang weggevallen. Naast schrijfster en het brein achter voor tienerMoeders is Emma ook gewoon mama. Ze komt gelukkig over, Zoë is inmiddels een puber en ze woont samen met haar partner. Ik zou me zomaar kunnen voorstellen dat er een kinderwens is. Hierover zegt ze zelf: “De wens is er wel, maar steeds hebben andere zaken prioriteit.”

Emma’s tweede kindje: voor tienerMoeders

Over het programma Vier Handen Op Een Buik is Emma duidelijk: “De tienermoeders in de nieuwe afleveringen worden veelal negatief neergezet. Dat is vast om kijkers te trekken. Het is niet representatief, tienermoeders zijn echt wel goede moeders! De opstart is vaak alleen wat lastiger.” Door mijn persoonlijke ervaringen weet ik hoe lastig het kan zijn om tienermoeder te zijn. Emma wilde graag jonge moeders helpen maar wist niet hoe zij een verschil kon maken. Het idee was er dus, maar de invulling nog niet. Vervolgens hoorde ze op BNR nieuwsradio dat veel jongeren moeilijk aan werk kunnen komen. “Toen viel het kwartje, ik wilde tienermoeders aan werk gaan helpen!” Emma werkte zelf jarenlang bij dezelfde werkgever waar zij verschillende functies mocht invullen en opleidingen mocht volgen. Zo’n werkplek gunt zij andere tienermoeders ook.

Emma wil met haar stichting een verschil maken door een programma aan te bieden. Het moet geen eenmalig gesprek zijn maar breder aangepakt worden, op meerdere vlakken. “Ik wil ze helpen aan een toekomst en hoop dat te kunnen doen door op een manier te helpen waardoor ze weer naar school gaan, een werken/leren traject ingaan of gaan werken.” Haar eigen key tot succes was het toekomstbeeld voor ogen houden. Ze wist dat al het harde werken haar op zou leveren dat de toekomst van haar en Zoë beter was en er financiële zekerheid zou zijn. Ze zouden een leuker leven kunnen leiden.

Emma is bezig met een tof project op poten zetten. Ik zou zeker haar Facebookpagina en website in de gaten houden!

En tot slot: lieve, mooie Emma, ik bewonder je. Je bent een voorbeeld voor zoveel jonge vrouwen. Jij bent het levende bewijs dat je als tienermoeder zoveel kunt bereiken, dat het geen excuus is om niet door te zetten of klein te dromen! Wees trots en doe waar je goed in blijkt te zijn: jonge mama’s helpen!

Liefs,

Alicia

interviewjonge moederstuderende moedertienermoederTienermoeder van ZoëVoor tienerMoeders

littlebumnl • 28 maart 2017


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *