L I T T L E B U M

0

Gekke uitspraken/gedachtes tijdens de bevalling ♥

Vanmiddag ben ik voor de nacontrole bij de verloskundige geweest. De kraamperiode is daarmee dus echt afgesloten en het leek me leuk om nog een keertje terug te blikken op de bevalling. Ik heb aardig wat aparte dingen gedacht en gezegd die ik met jullie deel!

Een bevalling is vrij heftig, toch had ik de tijd om na te denken over hoe ik eruit zag, hier komen mijn beautygerelateerde gedachtes:

♥ Oh jee, ik heb mijn benen niet geschoren zo stom.

♥ Gelukkig down-under nog wel gedaan een paar dagen geleden, jeetje hoe awkward zou het zijn als iemand dat vergeten is? Hmm lijkt me ook best vies dan hoor,  met al dat bloed enzo.

♥ *tijdens de persweeën* JEZUS ZIJN DAT MIJN TEENNAGELS? Die  had ik ook weer even kunnen knippen en  lakken, wat zullen die mensen wel niet denken, misschien denken ze dat ik een slechte moeder ben die zichzelf niet eens verzorgen kan en ik ben ook nog best wel jong natuurlijk o god dadelijk vinden ze me labiel.

♥ Blijkbaar stinkt het nogal als je aan  het bevallen bent, wist ik veel. Ik lag daar dus een beetje te persen en toen rook ik ineens iets heel vies. Het ergste op zo’n moment is dat je weet dat iedereen het ruikt en dat je er niets aan kunt doen. Ik probeerde nog van de gezichten af te lezen of iedereen het rook maar ik kon geen spoortje van afkeer ontdekken.

♥ *tijdens het puffen* Ik denkt dat ik uit m’n mond stink…. Ik heb ook zo’n droge mond. En nu blaas ik alles richting de gynaecoloog. Arm mens. Johan vroeg net of ik een beetje drinken wilde, echt twee seconde geleden. Ik wil eigenlijk toch. ‘Drinken’ Meer heb ik blijkbaar niet gezegd om duidelijk te maken dat ik enorm graag een beetje water wilde. SORRY JOOS!!!

Daarnaast heb ik ook nog wat random dingen gezegd als:

♥ ‘Moet ik nu mijn broek uit doen?’ Johan was net weg om de spullen te halen en mijn vliezen zouden worden gebroken. Alleen was het doodstil en stond ik in de kamer met een verloskundige en een verpleegkundige die me alleen maar aankeken. Om de stilte te doorbreken en omdat ik geen idee had wat ik moest gaan doen heb ik dat maar gezegd. Toch wel een beetje jammer dat niemand het gordijn dicht deed en ik met mijn blote billetjes aan iedere voorbijganger van het ziekenhuis heb laten zien op die manier.

 

♥ ‘Ik doe het niet’ Ik zal het vast heel resoluut gezegd hebben, hierna zakten de weeën ook enorm weg… Ik was erg in paniek en had geen idee wat er te gebeuren stond.  Pas toen na een poos het besef kwam dat ik het wel MOEST doen ging het weer wat beter, ik had gewoon al volledige ontsluiting, 70 minuten later was Mila er!

♥ Iets minder grappig was de uitspraak: ‘Ik denk dat ik dood ga.’ Ik lag met mijn ogen te draaien en voelde me ook heeeel vreemd, echt helemaal van de wereld was ik. Mijn moeder heb ik nog horen vragen of alles wel goed ging en daarna heb ik niet veel meer meegekregen. Ze hebben daarna een infuus ingebracht om de weeën wat meer power te geven, niks van gemerkt gelukkig haha.

♥ Om mijn vinger had ik een sensor om mijn hartslag vast te leggen. Echter, ik vond dit enorm vervelend. Ik kreeg er een zweetvinger van en door al die draadjes voelde ik  me nog minder comfortabel dan het sowieso al was. Ik heb daarom half huilend gevraagd of het ding alsjeblieft weg mocht. Met een pleister (denk ik) zijn de draadjes om Mila in de gaten te houden vastgeplakt aan mijn been. Een week later liep ik nog met een halve plakrest in de rondte haha.

♥ HAHA JOHAN JE LIET EEN SCHEET! En jawel, het was echt zo. Johan moest vanaf drie uur al naar de wc geloof ik. Toen de Kenau zei dat Mila er om half vier wel zou zijn durfde hij niet meer denk ik haha. De arme schat had dus nogal last van zijn darmen en liet een lief klein poepje. Ik vond het nogal grappig en nodig om dit te benadrukken terwijl alle andere aanwezigen er niets over zeiden. Ik vind het nog steeds best geniaal hihi!

♥ Echt vlak na de bevalling heb ik geroepen dat het wel meeviel eigenlijk. En dat vond ik ook echt op dat moment. Fun fact: de nagebooorte moest nog komen en ik moest nog gehecht worden. Ik was alleen te erg in de wolken om dat allemaal mee te krijgen. Toen de nageboorte eruit kwam heb ik nog wel medegedeeld dat ik het er vies uit vond zien. Een doorbloedde grote zak valt ook vies tegen als je iets verwacht ter grootte van een vuist. Dit was bijna hetzelfde formaat als Mila zelf…

Dit zijn alle uitspraken en gedachtes die ik nu kan verzinnen. Als er nog meer naar boven komen zal ik uiteraard een deel twee plaatsen. De gedachte aan mijn meisje heeft me er vooral doorheen gesleept. Achteraf gezien is dit natuurlijk allemaal heel grappig, waar je je druk om kan maken terwijl je aan het baren bent… Hopelijk was het leuk om te lezen ♥

 

Liefs,

Alicia

babybevallingpersoonlijkzwanger

littlebum.nl • 22 december 2015


Previous Post

Next Post

Comments

  1. Naomi 23 december 2015 - 10:16 Reply

    Hahhaha te grappig lies!

    x

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *