L I T T L E B U M

Borstvoeding #2 ♥

Ik schrijf dit vanaf mijn nieuwe laptop, whaaaa! Al vanaf ik een jaar of twaalf ben wil ik enorm graag een MacBook en gisteren was het dan eindelijk zo ver: ik ben nu de troste eigenaresse van een MacBook air. Mijn eerste artikel vanaf mijn nieuwe beste vriend schrijf ik over iets dat enorm bijzonder en gewoon tegelijk is: borstvoeding. Ons avontuur mag al bijna tien maanden duren en ik deel graag mijn kijk erop en wat feitjes die ik geleerd heb in de afgelopen maanden.

Jeetje, het is inmiddels alweer tien maanden geleden dat ik ben bevallen van Mila.. Een jaar geleden liep ik nu rond met mijn dikke buik en op de vraag wat voor voeding ik wilde geven bij de verloskundige antwoordde ik ‘ borstvoeding’. Best gek eigenlijk, tot kort daarvoor wilde ik ‘gewoon’ de fles gaan geven. Het leek me onhandig om borstvoeding te geven, iedereen gaf de fles naar mijn idee en je zag er overal reclame voor. Het moest wel goed zijn leek me zo. Toch gaf ik een totaal ander antwoord, het leek me opeens zo logisch om te doen. Misschien dat dat door de hormonen kwam, maar vanaf dat moment wist ik dat ik zelf wilde voeden.

Dat moment net na de bevalling, je gaat je kleine voor het eerst aanleggen.. Wat was ik nerveus. Ik had er totaal niet bij stil gestaan dat ik geen idee had wat ik zou moeten gaan doen. Het leek me gewoon iets dat natuurlijk en vanzelf zou gaan. Maar toen ik daar lag met mijn mini leek zo’n cursus borstvoeding ineens geen slecht idee meer. In het ziekenhuis was de hulp minimaal (lees: slecht) en met hulp van mijn moeder dronk ze uiteindelijk haar eerste slokje bij mij. HET. DEED. ZEER. Daar ga ik niet over liegen. De eerste dagen was het hels. Achteraf denk ik dat ze niet mooi genoeg hapte, een kwaaltje waar ze nog wel eens last van heeft als ze moe is. En natuurlijk moeten je tepels ook nog eens wennen aan de enorme kracht die er op je borsten komt te staan. Zo’n prachtig klein wezen kan onwijs hard zuigen en ook daar was ik niet op voorbereid.

Oh well, we zijn de eerste dagen door gekomen met het idee ‘ik wil ten minste drie maanden voeden’. Drie maanden leek me een goede periode om te bekijken wat ik ervan vond en hoe het met de groei zou gaan. De eerste dagen bleef Mila onwijs afvallen en hebben we haar moeten bijvoeden, haar gewicht bleef dus een dingetje voor mij. In het begin dronk ze met telehoedje, een hulpmiddel dat er voor gezorgd heeft dat ik doorgezet heb, het ging nu zo goed, waarom stoppen?! Rond de drie maanden hapte ze ineens perfect aan zonder tepelvriend (lol, johan en ik noemen ze nog steeds zo) en vond ik het er helemaal bij horen. Stoppen kwam niet eens in mij op. Zo zijn we door gegaan tot zes maanden en ook toen leek stoppen me geen optie, alles ging goed en makkelijk, waarom dan ineens overstappen op kunstvoeding? En nu is ze maandag tien maanden oud. Ik wil minstens tot een jaar voeden. Melk (borstvoeding of kunstvoeding) blijft het eerste jaar de belangrijkste voeding en dus bron van alle stoffen die een baby nodig heeft. Meestal zie je rond deze periode de verhouding tussen borstvoeding en vaste voeding langzaam aan verschuiven, hoewel Mila daar nog niet veel van wil weten. Ze gaat wel meer vaste voeding eten, maar een vervanging voor mijn melk is het nog lang niet.

Borstvoeding is flink opgehypt de laatste maanden. Het is een onderwerp waarbij veel emotie komt kijken. Zo worden de meeste mama’s die zelf voeden tot borstvoedingsmaffiamember bestempeld, doen ze aan incest, hebben ze problemen met het ouder worden van hun baby’s en is het vies om je kind langer dan een maand of zes te voeden. En wat word ik moe van deze domme vooroordelen. Er is altijd een kamp voor en een kamp tegen. Onder iedere post erover wordt er flink op los gediscussieerd. Er is geen discussie mogelijk lieve mensen: borstvoeding is qua vloeistof het beste voor een baby. Borstvoeding past zich aan aan de behoeften van het drinkende kind, bevat antistoffen en gewoonweg zoveel meer ‘ingrediënten’ dan er in een fles kunstvoeding zitten. Dat is ook zo als een mama geen melk kan maken, bewust kiest om niet te voeden of vroegtijdig moet stoppen door een gebrek aan begeleiding. En dat is gaar en misschien pijnlijk, maar wel de waarheid.

Ik ben van mening dat iedere vrouw zelf moet weten of ze gaat voeden ja of nee. Ik vind daar misschien wel iets van, maar dat is niet van belang voor een ander, zij moeten doen wat voor hen goed voelt. Wat ik echter wel een probleem vind is de eindeloze stroom aan reclame voor kunstvoeding in combinatie met de slechte kennis van borgverleners en de ervaringsdeskundigen die er eigenlijk ook geen drol vanaf weten. Voor ik begon met voeden en het lezen erover wist ik evenveel als de gemiddelde mens: NIKS. En dat is een kwalijke zaak. Want als flesvoeding overal wordt aangeprezen en er alleen negatieve info is over borstvoeding is de keuze voor een mama misschien snel gemaakt: de fles is het beste.

Wat daadwerkelijk het beste is hangt af van een aantal dingen. Qua vloeistof is moedermelk misschien het beste, maar voor de persoonlijke situatie van een mama en de rest van het gezin van het om wat voor reden dan ook niet haalbaar zijn om te voeden. Daarover kan ik niet oordelen, dat moet iedere mama voor zichzelf bepalen. Daarnaast is er ongeveer 2% die niet kan voeden. Ja, dit is echt zo weinig! Veel mensen verwarren clusteren met ‘niet genoeg melk’ of ‘mijn melk is niet voedzaam genoeg’ iets wat vaak door familie en vrienden gezegd zal worden. Het tegendeel blijkt waar te zijn: je melk is prima, een vrouw heeft eigenlijk altijd voedzame melk tenzij ze ondervoed is, en een kindje probeert een seintje aan je borsten te geven dat er meer gemaakt moet worden. Uitgaande van de natuurlijke maaginhoud (dit zijn gemiddelden) loopt de maaginhoud van een baby langzaam op en zal de baby dus steeds meer melk nodig hebben om te kunnen groeien. Clusteren kun je herkennen aan het eeeeenorm vaak drinken van een baby. Meestal gebeurt het in de avond, een aantal uur achter elkaar. Geef daar lekker aan toe! Het is goed voor je productie, voor je kindje, jullie kunnen kroelen en je hebt een verplicht rustmoment. En dat laatste kan iedere mama wel gebruiken haha!

maaginhoud baby

Wauw, al meer dan 1100 woorden.. En ik heb nog zoveel meer te vertellen! Ik ga dit artikel nog aanvullen met een deel twee en misschien nog wel een deel drie, vier, etc. Er is nog zoveel kennis die ik graag deel, zodat alle mama’s een bewuste keuze kunnen maken. Of dat nou de borst is of de fles, lekker zelf weten! Maar wel gebaseerd op feiten in plaats van aannames 😉

Liefs,

Alicia ♥

adviezenbabyborstvoedingtipszwanger

littlebumnl • 27 augustus 2016


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *